باتریهای عجیب: از نمک داغ تا عرق بدن برای ذخیره انرژی تجدیدپذیر
ذخیرهسازی پایدار انرژی تجدیدپذیر، یکی از بزرگترین چالشهای دنیای امروز برای کنار گذاشتن سوختهای فسیلی است. در شرایطی که موانع زیستمحیطی و کمبود منابع معدنی، آینده باتریهای متداول لیتیومی را در هالهای از ابهام قرار داده، دانشمندان به سراغ راهکارهای غیرمعمول رفتهاند.
این فناوریها با به دام انداختن سرمای هوای منجمد، حرارت نمک داغ، ماسه صحرا و حتی ترکیبات شیمیایی عرق بدن انسان کار میکنند. در ادامه با این نوآوریهای جدید آشنا میشوید.
پروژههای ذخیرهسازی انرژی
در صحراهای سوزان امارات متحده عربی، پروژهای عظیم در حال شکلگیری است که به کمک ظرفیت خیرهکننده خود، برق خورشیدی مورد نیاز نیم میلیون خانه را تأمین خواهد کرد. در کلورادو، مهندسان مشغول ساخت کوچکترین باتریهای جهان هستند که برای تأمین توان برچسبهای الکترونیکی مخصوص ردیابی نوزادان ماهیهای سالمون طراحی شدهاند.
هوای مایع یکی از جذابترین پروژههای ذخیرهسازی انرژی است که در منطقه ترافورد منچستر در حال احداث است. این پروژه از فناوری پیشرفته باتریهای کرایوژنیک هوای مایع برای ذخیره انرژیهای تجدیدپذیر مازاد استفاده میکند.
پروژه Crescent Dunes در صحرای نوادا از گرمای سوزان بهره میگیرد و با استفاده از ده هزار آینه خورشیدی، مخلوطی از نمک نیترات پتاسیم و سدیم را تا دمای ۵۶۰ درجه سانتیگراد داغ میکند.
در فنلاند، استفاده از ماسه برای ذخیرهسازی انرژی به عنوان یک راهکار ارزانقیمت و خلاقانه در حال اجراست. این باتری ماسهای میتواند گرمای مورد نیاز ساختمانها را تأمین کند.
در نهایت، پژوهشگران دانشگاه علوم توکیو در حال توسعه روشی هستند که عرق بدن را به منبع پایدار انرژی برای گجتهای پوشیدنی تبدیل میکند. این فناوری به حسگرهای پزشکی و ورزشی امکان میدهد بدون نیاز به باتریهای حجیم، انرژی مورد نیاز خود را تأمین کنند.
توسعه این فناوریهای متنوع نشان میدهد که جهان در حال عبور از انحصار باتریهای قدیمی لیتیومی به سوی آیندهای پاکتر و پایدارتر است.
دیدگاه کاربران